Udo

Er was altijd al muziek rond Udo Mechels. Zijn vader speelde muziek, zijn moeder droomde elke dag weg bij Franstalige chansons. Dat zijn ouders bij zijn geboorte al prille veertigers waren, bracht de jonge Udo in contact met het verre verleden van de popmuziek. "Er zaten twee muzikale generaties tussen ons. Vooral mijn moeder - een Franstalige Brusselse - kleurde mijn muzikale smaak. Ik hield wel van Michel Berger, Francis Cabrel... Hoe zij zo mooi chanson en pop verzoenden, hoe ze voor zichzelf en anderen schreven..."

Zachte dwang bracht hem naar de muziekschool. Een keer het diploma notenleer binnen was, stopte Udo ermee. Andere studies gooiden een schaduw over zijn muzikale creativiteit. "Het kwam niet in me op dat ik van muziek een beroep zou kunnen maken." Toen voor Udo een bezoekje aan Will Tura werd geregeld, zette hem dat toch aan het denken. Samen met Wills producer Steve Willaert nam Udo demo's op. Will stond perplex. Maar platenfirma's maakten slechte tijden door, en het bleef bij flarden van een droom.

Udo studeerde communicatie, ging werken. In 2003 kriebelde de creatieve microbe toch. Hij schreef zich in voor Idool, maar moest zonder trofee naar huis. En toch was de ambitie aangewakkerd. "Ik zag plots: er zijn mensen die in me geloven." Door het overlijden van Udo's moeder werden de prioriteiten weer herschikt. Pas toen de audities voor X-Factor zich aandienden, was de tijd weer rijp. "Ik wilde aan de jury tonen, dat ik echt wel kan zingen."

X-Factor betekende de doorbraak. Tijdens het VTM-programma overwon de zanger zijn bescheidenheid, leerde hij het podium kennen en het publiek bespelen. Al zou hij voordien hebben gezworen dat het net het ontbreken van een 'x-factor' was die hem de triomf in de weg zou staan, het publiek dacht daar in december 2005 duidelijk anders over.

Zijn eerste single 'Isn't it time' werd een nummer één-hit. Tegelijk begon het werk aan een album. Dat heet 'U-Turn' en het koppelt uitmuntende pop-, rock- en soulsongs aan een van de sterkste stemmen van Vlaanderen. De albumtitel betekent zoveel als 'een bocht van 180 graden'. "Ik had er me bij neergelegd dat muziek een steeds kleinere rol zou gaan spelen in het leven, maar het is nu net andersom. De 'U' staat ook voor 'Udo'; de Udo die een scherpe bocht maakt en alsnog bevestiging krijgt voor zijn muzikaal talent."

Met vier covers, vier door anderen aangebrachte songs en vier liedjes waaraan Udo meeschreef vindt 'U-Turn' een perfecte balans. 'U-Turn' is niet het werk van één man, benadrukt hij. "Het zou dwaas zijn geen rekening te houden met de ervaring van bijvoorbeeld mijn producers Vincent Pierins en Yannic Fonderie. Zij horen meteen het potentieel van een song. 'What can I say' zag ik bijvoorbeeld eerst niet zitten. Gelukkig staat het er nu wel op. Dat 'Tu me manques à mourir' erop staat, wilde ik dan weer perse, als eerbetoon aan mijn moeder en aan Will Tura."